Katha Chaupais

baṁdau̐ guru pada paduma parāgā | suruci subāsa sarasa anurāgā ||
amia mūrimaya cūrana cārū | samana sakala bhava ruja parivārū ||
Balkand - Doha 1
—————
बंदउँ गुरु पद पदुम परागा । सुरुचि सुबास सरस अनुरागा ॥
अमिय मूरिमय चूरन चारू । समन सकल भव रुज परिवारू ॥
बालकाण्ड - दोहा १
puni maṁdira maha̐ bāta janāī | āvata nagara kusala raghurāī ||
Uttarkand - Doha 3
kṛpāsiṁdhu jaba maṁdira gae | pura nara nāri sukhī saba bhae ||
Uttarkand - Doha 10
—————
पुनि मंदिर महँ बात जनाई । आवत नगर कुसल रघुराई ॥
उत्तरकाण्ड - दोहा ३
कृपासिंधु जब मंदिर गए । पुर नर नारि सुखी सब भए ॥
उत्तरकाण्ड - दोहा १०
puni maṁdira maha̐ bāta janāī | āvata nagara kusala raghurāī ||
Uttarkand - Doha 3
kṛpāsiṁdhu jaba maṁdira gae | pura nara nāri sukhī saba bhae ||
Uttarkand - Doha 10
—————
पुनि मंदिर महँ बात जनाई । आवत नगर कुसल रघुराई ॥
उत्तरकाण्ड - दोहा ३
कृपासिंधु जब मंदिर गए । पुर नर नारि सुखी सब भए ॥
उत्तरकाण्ड - दोहा १०
pūjahi̐ mādhava pada jalajātā | parasi akhaya baṭu haraṣahi̐ gātā ||
Balkand - Doha 44
saṁgamu siṁhāsanu suṭhi sohā | chatru akhayabaṭu muni manu mohā ||
Ayodhyakand - Doha 105
—————
पूजहिं मावध पद जलजाता । परसि अखय बटु हरषहिं गाता ॥
बालकाण्ड - दोहा ४४
संगमु सिंहासनु सुठि सोहा । छत्रु अखयबटु मुनि मनु मोहा ॥
अयोध्याकाण्ड - दोहा १०५
varṇānāmarthasaṁghānāṁ rasānāṁ chandasāmapi |
maṅgalānāṁ ca karrtārau vande vāṇīvināyakau ||
Balkand - Shloka 1
bhavānīśaṅkarau vande śraddhāviśvāsarūpiṇau |
yābhyām vinā na paśyanti siddhāḥsthamīśvaram ||
Balkand - Shloka 2
parama punīta bharat ācharanū | madhura maṁju muda maṁgala karanū ||
Ayodhyakand - Doha 326
—————
वर्णानामर्थसंघानां रसानां छन्दसामपि । मङ्गलानां च कर्त्तारौ वन्दे वाणीविनायकौ ॥
बालकाण्ड श्लोक - १
भवानीशङ्करौ वन्दे श्रध्दाविश्वासरुपिणौ । याभ्यां विना न पश्यन्ति सिध्दाः स्वान्तःस्थमीश्वरम् ॥
बालकाण्ड श्लोक - १
परम पुनीत भरत आचरनू । मधुर मंजु मुद मंगल करनू ॥
अयोध्याकाण्ड - दोहा ३२६
rāma sadā sevaka ruci rākhī | beda purāna sadhu sura sākhī ||
Ayodhyakand - Doha 219
suni brata nema sadhu sakucāhī̐ | dekhi dasā munirāja lajāhī ̐||
Ayodhyakand - Doha 326
—————
राम सदा सेवक रुचि राखी । बेद पुरान साधु सुर साखी ॥
अयोध्याकाण्ड - दोहा २१९
सुनि ब्रत नेम साधु सकुचाहीं । देखि दसा मुनिराज लजाहीं ॥
अयोध्याकाण्ड - दोहा ३२६
umā carita suṁdara mai̐ gāvā | sunahu saṁbhu kara carita suhāvā ||
Balkand - Doha 75
saṁkaru jagatabaṁdya jagadīsā | sura nara muni saba nāvata sīsā ||
Balkand - Doha 50
—————
उमा चरित सुंदर मैं गावा । सुनहु संभु कर चरित सुहावा ॥
बालकाण्ड - दोहा ७५
संकरु जगतबंद्य जगदीसा । सुर नर मुनि सब नावत सीसा ॥
बालकाण्ड - दोहा ५०
pavana tanya bala pavana samānā | budhi bibeka bigyāna nidhānā ||
Kishkindhakand - Doha 30
pavanatanaya ke carita suhāe | jāmavaṁta raghupatihi sunāe ||
Sundarkand - Doha 30
—————
पवन तनय बल पवन समाना । बुधि बिबेक बिग्यान निधाना ॥
किष्किन्धाकाण्ड - दोहा ३०
पवनतनय के चरित सुहाए । जामवंत रघुपतिहि सुनाए ॥
सुन्दरकाण्ड - दोहा ३०
parasi jāsu pada paṁkaja dhūrī | tarī ahalyā kṛta agha bhūrī ||
Balkand - Doha 223
je pada parasi tarī riṣinārī | daṁḍaka kānana pāvanakārī ||
Sundarkand - Doha 42
—————
परसि जासु पद पंकज धूरी । तरी अहल्या कॄत अघ भूरी ॥
बालकाण्ड - दोहा २२३
जे पद परसि तरी रिषिनारी । दंडक कानन पावनकारी ॥
सुन्दरकाण्ड - दोहा ४२
uttara disi suṁdara giri nīlā | taha̐ raha kākabhusuṁḍi susīlā ||
Uttarkand - Doha 62
kāsī maga surasari kramanāsā | maru mārava mahideva gavāsā ||
Balkand - Doha 6
—————
उत्तर दिसि सुंदर गिरि नीला । तहँ रह काकभुसुंडि सुसीला ॥
उत्तरकाण्ड - दोहा ६२
कासी मग सुरसरि क्रमनासा । मरु मारव महिदेव गवासा ॥
बालकाण्ड - दोहा ६
hamare̐ jāna sadā siva jogī | aja anavadya akāma abhogī ||
Balkand - Doha 90
ehi̐ jaga jāmini jāgahi̐ jogī | paramārathī prapaṁca biyogī ||
Ayodhyakand - Doha 93
—————
हमरें जान सदा सिव जोगी । अज अनवद्य अकाम अभोगी ॥
बालकाण्ड - दोहा ९०
एहिं जग जामिनि जागहिं जोगी । परमारथी प्रपंच बियोगी ॥
अयोध्याकाण्ड - दोहा ९३
ūṣara baraṣai ṭrna nahi̐ jāmā | jimi harijana hiya̐ upaja na kāmā ||
Kishkindhakand - Doha 15
binu ghana Nirmala soha akāsā | harijana iva parihari saba āsā ||
Kishkindhakand - Doha 16
—————
ऊषर बरषइ तृन नहिं जामा । जिमि हरिजन हियँ उपज न कामा ॥
किष्किन्धाकाण्ड - दोहा १५
बिनु घन निर्मल सोह अकासा । हरिजन इव परिहरि सब आसा ॥
किष्किन्धाकाण्ड - दोहा १६
śraddhā chamā mayatrī dāyā | muditā mama pada prīti amāyā ||
Aranyakand - Doha 46
bala bibeka dama parahita ghore | chamā kṛpā samatā raju jore ||
Lankakand - Doha 80
—————
श्रद्धा छमा मयत्री दाया । मुदिता मम पद प्रीति अमाया ॥
अरण्यकाण्ड - दोहा ४६
बल बिबेक दम परहित घोरे । छमा कृपा समता रजु जोरे ॥
लंकाकाण्ड - दोहा ८०
rudrahi dekhi madana bhaya mānā | durādharaṣa durgama bhagavānā ||
Balkand - Doha 86
bipra jevā̐i dehi dina dānā | siva abhiṣeka karahi̐ bidhi nānā ||
Ayodhyakand - Doha 157
—————
रुद्रहि देखि मदन भय माना । दुराधरष दुर्गम भगवाना ॥
बालकाण्ड - दोहा ८६
बिप्र जेवाँइ देहिं दिन दाना । सिव अभिषेक करहिं बिधि नाना ॥
अयोध्याकाण्ड - दोहा १५७
garuRa mahāgyānī guna rāsī | hari sevaka ati nikaṭa nivāsī ||
Uttarkand - Doha 55
gayau garuRa jaha̐ basai bhusuṁḍā | mati akuṁṭha hari bhagati akhaṁḍā ||
Uttarkand - Doha 63
—————
गरुड़ महाग्यानी गुन रासी । हरि सेवक अति निकट निवासी ॥
उत्तरकाण्ड - दोहा ५५
गयउ गरुड़ जहँ बसई भुसुंडा । मति अकुंठ हरि भगति अखंडा ॥
उत्तरकाण्ड - दोहा ६३
byāpaku eku brahma abināsi | sata cetana ghana āna̐da rāsī ||
Balkand - Doha 23
jo ānaṁda siṁdhu sukharāsī | sīkara te̐ trailoka supāsī ||
Balkand - Doha 197
—————
ब्यापकु एकु ब्रह्म अबिनासी । सत चेतन घन आनँद रासी ॥
बालकाण्ड - दोहा २३
जो आनंद सिंधु सुखरासी । सीकर तें त्रैलोक सुपासी ॥
बालकाण्ड - दोहा १९७
kavana punya śruti bidita bisālā | kahahu kavana agha parama karālā ||
parama dharama śruti bidita ahiṁsā | para niṁdā sama agha na garīsā ||
Uttarkand - Doha 121
—————
कवन पुन्य श्रुति बिदित बिसाला । कहहु कवन अघ परम कराला ॥
परम धर्म श्रुति बिदित अहिंसा । पर निंदा सम अघ न गरीसा ॥
उत्तरकाण्ड - दोहा १२१
āvata paṁtha kabaṁdha nipātā | tehi̐ saba kahi sāpa kai bātā ||
Aranyakand - Doha 33
tāhi dei gati rāma udārā | sabarī ke̐ āśrama pagu dhārā ||
Aranyakand - Doha 34
—————
आवत पंथ कबंध निपाता । तेहिं सब कही साप कै बाता ॥
अरण्यकाण्ड - दोहा ३३
ताहि देइ गति राम उदारा । सबरी कें आश्रम पगु धारा ॥
अरण्यकाण्ड - दोहा ३४
mahābīra binavau̐ hanumānā | rāma jāsu jasa āpa bakhānā ||
Balkand - Doha 17
māruta suta mai̐ kapi hanumānā | nāmu mora sunu kṛpānidhānā ||
Uttarkand - Doha 2
—————
महाबीर बिनवऊँ हनुमाना । राम जासु जस आप बखाना ॥
बालकाण्ड - दोहा १७
मारुत सुत मैं कपि हनुमाना । नामु मोर सुनु कृपानिधाना ॥
उत्तरकाण्ड - दोहा २
nāma nirūpana nāma jatana te̐ | sou pragaṭata jimi mola ratana te̐ ||
Balkand - Doha 23
saṁpuṭa bharata saneha ratana ke | ākhara juga janu jīva jatana ke ||
Ayodhyakand - Doha 316
—————
नाम निरुपन नाम जतन तें । सोउ प्रगटत जिमि मोल रतन तें ॥
बालकाण्ड - दोहा २३
संपुट भरत सनेह रतन के । आखर जुग जनु जीव जतन के ॥
अयोध्याकाण्ड - दोहा ३१६
sunu suresa raghunātha subhāu | nija aparādha risāhi̐ na kāū ||
jo aparādhu bhagata kara karaī | rāma roṣa pāvaka so jaraī ||
Ayodhyakand - Doha 218
—————
सुनु सुरेस रघुनाथ सुभाऊ । निज अपराध रिसाहिं न काऊ ॥
जो अपराधु भगत कर करई । राम रोष पावक सो जरई ॥
अयोध्याकाण्ड - दोहा २१८
haraṣe saba biloki hanumānā | nūtana janma kapinha taba jānā ||
mukha prasanna tana teja birājā | kīnhesi rāmchaṁdra kara kājā ||
Sundarkand - Doha 28
—————
हरषे सब बिलोकि हनुमाना। नूतन जन्म कपिन्ह तब जाना॥
मुख प्रसन्न तन तेज बिराजा। कीन्हेसि रामचंद्र कर काजा॥
सुन्दरकाण्ड - दोहा २८
āgama nigama prasiddha purānā | sevādharamu kaṭhina jaga jānā ||
svāmi dharama svārathahi birodhū | bairu a>mdha premahi na prabhodhū ||
Ayodhyakand - Doha 293
—————
आगम निगम प्रसिध्द पुराना । सेवाधरमु कठिन जगु जाना ॥
स्वामि धरम स्वारथहि बिरोधू । बैरु अंध प्रेमहि न प्रबोधू ॥
अयोध्याकाण्ड - दोहा २९३
saṁgamu siṁhāsanu suṭhi sohā | chatru akhayabaṭu muni manu mohā ||
cava̐ra jamuna aru gaṁga taraṁgā | dekhi hohi̐ dukkha dārida bhaṁgā ||
Ayodhyakand - Doha 105
—————
संगमु सिंहासनु सुठि सोहा । छत्रु अखयबटु मुनि मनु मोहा ॥
चवँर जमुन अरु गंग तरंगा । देखि होहिं दुख दारिद भंगा ॥
अयोध्याकाण्ड - दोहा १०५
apatu ajāmilu gaju ganikāū | bhae mukuta hari nāma prabhā ||
Balkand - Doha 26
tāhi bhajahi mana taji kuṭilāī | rāma bhaje̐ gati kehi̐ nahi̐ ||
pāī na kehi̐ gati patita pāvana rāma bhaji sunu saṭha manā |
ganikā ajāmila byādha gīdga gajādi khala tare ghanā ||
Uttarkand - Doha 130
—————
अपतु अजामिलु गजु गनिकाऊ । भए मुकुत हरि नाम प्रभाऊ ॥
बालकाण्ड - दोहा २६
ताहि भजहि मन तजि कुटिलाई । राम भजें गति केहिं नहिं पाई ॥
पाई न केहिं गति पतित पावन राम भजि सुनु सठ मना ।
गनिका अजामिल ब्याध गीध गजादि खल तारे घना ॥
उत्तरकाण्ड - दोहा १३०