Katha Chaupais

kāma kalā kachu munihi na byāpī | nija bhaya̐ ḍareu manobhava pāpī ||
sīma ki cā̐pi sakai kou tāsū | baRa rakhavāra ramāpati jāsū ||
Balkand - Doha 126
—————
काम कला कछु मुनिहि न ब्यापी । निज भयँ डरेउ मनोभव पापी ॥
सीम कि चाँपि सकइ कोउ तासू । बड़ रखवार रमापति जासू ॥
बालकाण्ड - दोहा १२६
gura gosāi̐ sāhiba siya rāmū | lāgata mohi nīka parināmū ||
Ayodhyakand - Doha 261
gura prasanna sāhiba anukūlā | miṭī mlina mana kalapita sūlā ||
Ayodhyakand - Doha 267
—————
गुर गोसाइँ साहिब सिय रामू । लागत मोहि नीक परिनामू ॥
अयोध्याकाण्ड - दोहा २६१
गुर प्रसन्न साहिब अनुकूला । मिटी मलिन मन कलपित सूला ॥
अयोध्याकाण्ड - दोहा २६७
samaya̐ samaya̐ sura baraṣahi̐ phūlā | sāṁti paRhahi̐ mahisura anukūlā ||
Balkand - Doha 319
ehi bidhi sīya maṁḍapahi̐ āī | pramudita sāṁti paRhahi̐ munirāī ||
Balkand - Doha 323
—————
समयँ समयँ सुर बरषहिं फूला । सांति पढ़हिं महिसुर अनुकूला ॥
बालकाण्ड - दोहा ३१९
एहि बिधि सीय मंडपहिं आई । प्रमुदित सांति पढ़हिं मुनिराई ॥
बालकाण्ड - दोहा ३२३
śraddhā binā dharma nahi̐ hoī | binu mahi gaṁdha ki pāvai koī ||
Uttarkand - Doha 90
sāttvika śraddhā dhenu suhāī | jau̐ hari kṛpā̐ hṛdaya̐ basa āī ||
Uttarkand - Doha 117
—————
श्रद्धा बिना धर्म नहिं होई । बिनु महि गंध कि पावइ कोई ॥
उत्तरकाण्ड - दोहा ९०
सात्त्विक श्रद्धा धेनु सुहाई । जौं हरि कृपाँ हृदय बस आई ॥
उत्तरकाण्ड - दोहा ११७
siva sama ko raghupati bratadhārī | binu agha tajī satī asi nārī ||
panu kari raghupati bhagati dekhāī | ko siva sama rāmahi priyā bhāī ||
Balkand - Doha 104
—————
सिव सम को रघुपति ब्रतधारी । बिनु अघ तजी सती असि नारी ॥
पनु करि रघुपति भगति देखाई । को सिव सम रामहि प्रिय भाई ॥
बालकाण्ड - दोहा १०४
rāma saccidānaṁda dinesā | nahi̐ taha̐ moha nisā lavalesā ||
Balkand - Doha 116
moha nisā̐ sabu sovanihārā | dekhia sapana aneka prakārā ||
Ayodhyakand - Doha 93
—————
राम सच्चिदानंद दिनेसा । नहिं तहँ मोह निसा लवलेसा ॥
बालकाण्ड - दोहा ११६
मोह निसाँ सबु सोवनिहारा । देखिअ सपन अनेक प्रकारा ॥
अयोध्याकाण्ड - दोहा ९३
premātura saba loga nihārī | kautuka kīnha kṛpāla kharārī ||
amita rūpa pragaṭe tehi kālā | jathā joga mile sabahi kṛpālā ||
Uttarkand - Doha 6
—————
प्रेमातुर सब लोग निहारी । कौतुक कीन्ह कृपाला खरारी ॥
अमित रूप प्रगटे तेहि काला । जथा जोग मिले सबहि कृपाला ॥
उत्तरकाण्ड - दोहा ६
rāma carita ati amita munīsā | kahi na sakahi̐ sata koṭi ahīsā ||
tadapi jathāśruta kahau̐ bakhānī | sumiri girāpati prabhu dhanupānī ||
Balkand - Doha 105
—————
राम चरित अति अमित मुनीसा । कहि न सकहिं सत कोटि अहीसा ॥
तदपि जथाश्रुत कहउँ बखानी । सुमिरि गिरापति प्रभु धनुपानी ॥
बालकाण्ड - दोहा १०५
prabhu bhala kīnha mohi sikha dīnhī | marajādā puni tumharī kīnhī ||
Sundarkand - Doha 59
sāgara nija marajādā̐ rahahī̐ | ḍārahi̐ ratna taṭanhi nara lahahī̐ ||
Uttarkand - Doha 23
—————
प्रभु भल कीन्ह मोहि सिख दीन्ही । मरजादा पुनि तुम्हरी कीन्ही ॥
सुन्दरकाण्ड - दोहा ५९
सागर निज मरजादाँ रहहीं । डारहिं रत्न तटन्हि नर लहहीं ॥
उत्तरकाण्ड - दोहा २३
tasa utapātu tāta bidhi kīnhā | muni mithilesa rākhi sabu līnhā ||
Ayodhyakand - Doha 305
muni mithilesa sabhā̐ saba kāhū | bharata bacana suni bhayau uchāhū ||
Ayodhyakand - Doha 309
—————
तस उतपातु तात बिधि कीन्हा । मुनि मिथिलेस राखि सबु लीन्हा ॥
अयोध्याकाण्ड - दोहा ३०५
मुनि मिथिलेस सभाँ सब काहू । भरत बचन सुनि भयउ उछाहू ॥
अयोध्याकाण्ड – दोहा ३०९
nija kara ḍāsi nāgaripu chālā | baṭhe sahajahi̐ saṁbhu kṛpālā ||
kuṁda iṁdu dara gaura sarīrā | bhuja pralaṁba paridhana municīrā ||
Balkand - Doha 106
—————
निज कर डासि नागरिपु छाला । बैठे सहजहिं संभु कपाला ॥
कुंद इंदु दर गौर सरीरा । भुज प्रलंब परिधन मुनिचीरा ॥
बालकाण्ड - दोहा १०६
śravanāmṛta jehi̐ kathā suhāī | kahī so pragaṭa hoti kina bhāī ||
Sundarkand - Doha 13
prabhu bacanāmṛta suni na aghāū̐ | tanu pulakita mana ati haraṣāū̐ ||
Uttarkand - Doha 88
—————
श्रवनामृत जेहिं कथा सुहाई । कही सो प्रगट होति किन भाई ॥
सुन्दरकाण्ड - दोहा १३
प्रभु बचनामृत सुनि न अघाऊँ । तनु पुलकित मन अति हरषाऊँ ॥
उत्तरकाण्ड - दोहा ८८
jau̐ mo para prasanna sukharāsī | jānia satya mohi nija dāsī ||
tau prabhu harahu mora agyānā | kahi raghunātha kathā bidhi nānā ||
Balkand - Doha 108
—————
जौं मो पर प्रसन्न सुखरासी । जानिअ सत्य मोहि निज दासी ॥
तौ प्रभु हरहु मोर अग्याना । कहि रघुनाथ कथा बिधि नाना ॥
बालकाण्ड - दोहा १०८
nadī punīta purāna bakhānī | atripriyā nija tapabala ānī ||
surasari dhāra nāu̐ maṁdākini | jo saba pātaka potaka ḍākini ||
Ayodhyakand - Doha 132
—————
नदी पुनीत पुरान बखानी । अत्रिप्रिया निज तप बल आनी ॥
सुरसरि धार नाउँ मंदाकिनि । जो सब पातक पोतक डाकिनि ॥
अयोध्याकाण्ड - दोहा १३२
kahahu punīta rāma guna gāthā | bhujagarāja bhūṣana suranāthā ||
Balkand - Doha 109
ati ārati pūchau̐ surarāyā | raghupati kathā kahahu kari dāyā ||
Balkand - Doha 110
—————
कहहु पुनीत राम गुन गाथा । भुजगराज भूषन सूरनाथा ॥
बालकाण्ड - दोहा १०९
अति आरति पूछउँ सुरराया । रघुपति कथा कहहु करि दाया ॥
बालकाण्ड - दोहा ११०
jo yaha paRhai hanumāna cālīsā | hoya siddhi sākhī gaurīsā ||
tulasīdāsa sadā hari cerā । kījai nāth hṛdaya maha̐ ḍerā ||
Hanuman Chalisa
—————
जो यह पढ़ै हनुमान चालीसा । होय सिद्धि साखी गौरीसा ॥
तुलसीदास सदा हरि चेरा । कीजै नाथ हृदय महँ डेरा ॥
हनुमान चालीसा
tāta sunahu sādara manu lāī | kahau̐ rāma kai kathā suhāī ||
mahāmohu mahiṣesu bisālā | rāmakathā kālikā karālā ||
Balkand - Doha 47
—————
तात सुनहु सादर मनु लाई । कहउँ राम कै कथा सुहाई ॥
महामोहु महिषेसु बिसाला । रामकथा कालिका कराला ॥
बालकाण्ड - दोहा ४७
janakasutā jaga janani jānaki | atisaya priya karunā nidhāna kī ||
tāke juga pada kamala manāvau̐ | jāsu kṛpā̐ niramla mati pāvau̐ ||
Balkand - Doha 18
—————
जनकसुता जग जननि जानकी । अतिसय प्रिय करुनानिधान की ॥
ताके जुग पद कमल मनावउँ । जासु कृपाँ निरमल मति पावउँ ॥
बालकाण्ड - दोहा १८
śravanāmṛta jehi̐ kathā suhāī | kahī so pragaṭa hoti kina bhāī ||
Sundarkand - Doha 13
prabhu bacanāmṛta suni na aghāū̐ | tanu pulakita mana ati haraṣāū̐ ||
Uttarkand - Doha 88
—————
श्रवनामृत जेहिं कथा सुहाई । कही सो प्रगट होति किन भाई ॥
सुन्दरकाण्ड - दोहा १३
प्रभु बचनामृत सुनि न अघाऊँ । तनु पुलकित मन अति हरषाऊँ ॥
उत्तरकाण्ड - दोहा ८८
mama guna gāvata pulaka sarīrā | gadagada girā nayana baha nīrā ||
Aranyakand - Doha 16
vraja-vanaukasāṁ vyaktir aṅga te vṛjina-hantry alaṁ viśva-maṅgalam | tyaja manāk ca nas tvat-spṛhātmanāṁ sva-jana-hṛd-rujāṁ yan niṣūdanam || 18 ||
Gopi Geet
—————
मम गुन गावत पुलक सरीरा। गदगद गिरा नयन बह नीरा ॥
अरण्यकाण्ड - दोहा १६
व्रजवनौकसां व्यक्तिरङ्ग ते वृजिनहन्त्र्यलं विश्वमङ्गलम् ।
त्यज मनाक् च नस्त्वत्स्पृहात्मनां स्वजनहृद्रुजां यन्निषूदनम् ॥१८॥
prātakāla uṭhi kai raghunāthā | mātu pitā guru nāvahi̐ māthā ||
āyasu māgi karahi̐ pura kājā | dekhi carita haraṣai mana rājā ||
Balkand - Doha 205
—————
प्रातकाल उठि कै रघुनाथा । मातु पिता गुरु नावहिं माथा ॥
आयसु मागि करहिं पुर काजा । देखि चरित हरषइ मन राजा ॥
बालकाण्ड - दोहा २०५
rāmahi kevala premu piārā | jāni leu jo jānanihārā ||
rāma sakala banacara taba toṣe | kahi mṛdu bacana prema paripoṣe ||
Ayodhyakand - Doha 137
—————
रामहि केवल प्रेमु पिआरा । जानि लेउ जो जाननिहारा ॥
राम सकल बनचर तब तोषे। कहि मृदु बचन प्रेम परिपोषे ॥
अयोध्याकाण्ड - दोहा १३७
kāla pāi muni sunu soi rājā | bayau nisācara sahita samājā ||
dasa sira tāhi bīsa bhujadaṁḍā | rāvana nāma bīra baribaṁḍā ||
Balkand - Doha 176
—————
काल पाइ मुनि सुनु सोइ राजा । भयउ निसाचर सहित समाजा ।।
दस सिर ताहि बीस भुजदंडा । रावन नाम बीर बरिबंडा ।।
बालकाण्ड - दोहा १७६
maṁdira maṁdira prati kari sodhā | dekhe jaha̐ taha̐ aganita jodhā ||
gayau dasānana maṁdira māhī̐ | ati bicitra kahi jāta so nāhī̐ ||
sayana kie̐ dekhā kapi tehī | maṁdira mahu̐ na dīkhi baidehī ||
Sundarkand - Doha 5
—————
मंदिर मंदिर प्रति करि सोधा । देखे जहँ तहँ अगनित जोधा ।।
गयउ दसानन मंदिर माहिं । अति बिचित्र कहि जात सो नाहीं ।।
सयन किएँ देखा कपि तेही । मंदिर महुँ न दीखि बैदेही ।।
सुन्दरकाण्ड - दोहा ५
kathā jo sakala loka hitakārī | soi pūchana caha sailkumārī ||
bisvanātha mama nātha purārī | tribhuvana mahimā bidita tumhārī ||
Balkand - Doha 107
—————
कथा जो सकल लोक हितकारी । सोइ पूछन चह सैलकुमारी ।।
बिस्वनाथ मम नाथ पुरारी । त्रिभुवन महिमा बिदित तुम्हारी ।।
बालकाण्ड - दोहा १०७